Het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW) heeft de Handreiking contracting, uitzending en payrolling gepubliceerd. Dit document helpt organisaties om een onderscheid te maken tussen contracting en het ter beschikking stellen van arbeidskrachten, zoals bij uitzending en payrolling. Het maken van dit onderscheid is belangrijk omdat er voor de constructies verschillende regels gelden, bijvoorbeeld op het gebied van beloning. Van welke constructie sprake is, hangt af van de specifieke omstandigheden. In de handreiking heeft het ministerie van SZW een lijst opgenomen met indicatoren die een rol kunnen spelen bij het bepalen van het type constructie.

Uitbesteden van werk bij contracting

Bij contracting besteedt een opdrachtgever werkzaamheden of werkprocessen uit aan een andere organisatie. Deze opdrachtnemer zet voor de activiteiten zijn eigen personeel in. Hij bepaalt zelf hoeveel en welke werknemers hij inzet. Ook heeft de opdrachtnemer leiding en toezicht over het werk. Contracting is juridisch gezien aanneming van werk of een overeenkomst van opdracht.

Payrollbureau werft arbeidskracht niet

Bij het ter beschikking stellen van personeel laat een werkgever tegen betaling een werknemer werken voor een andere organisatie, de inlener. De inlener heeft leiding en toezicht over het werk. Het verschil tussen uitzending en payrolling is dat bij payrolling de inlener zelf de arbeidskracht werft en die arbeidskracht exclusief aan hem ter beschikking wordt gesteld door de payroller. Sinds 1 januari 2020 is er door de WAB ook een duidelijk wettelijk verschil tussen uitzending en payrolling.

Contracting staat ter discussie

De handreiking is gepubliceerd in het kader van de kabinetsaanpak van misstanden rondom arbeidsmigranten. Onder andere werknemersorganisaties maken zich al langere tijd zorgen over constructies met contracting. De inzet van contracting kan tot ontduiking van cao’s leiden.

Bron HR rendement